Liturgia na dziś

„Strzeżcie się, żeby was kto  nie zwiódł”

„Roma locuta, causa finita”, powiada stare powiedzenie. „Rzym przemówił, sprawa jest zakończona”. Z westchnieniem wspominamy czasy, kiedy wszelkie wątpliwości w wierze tak były rozstrzygane. Przez całe wieki katolicy spoglądali w kierunku Rzymu, aby zweryfikować pojawiające się pogłoski o herezjach, niebezpieczeństwach dla wiary, zagrożeniach schizmą. Bez wchodzenia w szczegóły widać gołym okiem, że dziś mamy czas nie tylko próby naszej wiary, ale także wyjątkowy czas zamętu.

Nie czas i miejsce, aby na łamach niniejszego rozważania przytaczać i pogłębiać nawet pojedyncze wątpliwości, ale na pewno warto i trzeba zadać sobie pytania, które wzmogą naszą czujność do której wzywa Zbawiciel.

Pierwszą kwestią jest przecież posłuszeństwo Mistrzowi z Nazaretu. Na temat posłuszeństwa w Kościele powiedziano i wciąż mówi się bardzo wiele, ale nikt nigdy nie odwołał słów, jakie zapisane są na kartach Pisma św. a jakie wypowiedział Gamaliel, że należy baczyć aby nie okazało się, że walczymy z Bogiem. Co więcej, sami apostołowie odchodząc sprzed Sanhedrynu cieszyli się, że mogą cierpieć dla Chrystusa. Szanowali Arcykapłana, wystrzegali się bluźnierstwa, ale mówili wprost, że trzeba bardziej słuchać Biga niż ludzi.

Słuchając papieskich katechez, uczęszczając na lekcje katechezy, nawet słuchając kazań i sięgając po katolicką publicystykę nauczyliśmy się, że wszystko jest nam podane niejako na tacy. Ostrzeżenia takie jak dziś w Ewangelii traktowaliśmy jako coś, co zdarzało się w historii, owszem być może kiedyś znów się wydarzy, ale żeby tak za naszych czasów? Mielibyśmy być na baczności i strzec się wprowadzania w błąd?

Szatan jest ojcem kłamstwa. Zamęt jest jego ulubioną scenerią do sprowadzana na manowce dusz ludzkich. Wszak w zamęcie rodzą się herezje, w wątpliwościach słabnie ludzki duch, poprzez brak jasnego rozeznania schodzimy z drogi Prawdy.

Cóż więc mamy robić, aby pozostać wiernymi Bogu? Tu i ówdzie słyszymy o duszpasterzach, którzy mając posłuch u ludu, pałając gorliwością o Dom Boży zostali odsunięci lub usunięci od sprawowania posługi. Czy w sercu człowieka nie ma prawa zrodzić się gorycz? Czy nie będzie pokusy gniewu i postawienia na swoim, ba, na tym, co podpowiada nam umysł nieskażony herezjami i nowinkami?

Oprócz zasady, że trzeba bardziej słuchać Biga niż ludzi, warto zadać sobie pewne pytanie, które pomoże nam ustrzec się w czasach zamętu. Przez całe wieki uczono nas, że są prawdy wiary, które są niezmienne. Zatem jeśli dziś słyszymy, że „tylnymi drzwiami” wielu próbuje zmieniać naukę Kościoła, warto stawiać sobie pytanie, czy to możliwe, że przez dwa tysiące lat Kościół mylił się w tak zasadniczych kwestiach? Czy możliwe, że to, co nazywamy Tradycją pisaną przez duże „T” mamy dziś odłożyć, i zamiast w głos Ducha Świętego wsłuchiwać się w ducha tego świata? Przecież odpowiedź nie pozostawi nam wątpliwości…

Po trzecie wreszcie, znów wpatrując się w przykłady świętych, którzy żyli w czasach zamętu i wątpliwości, warto zadbać o to, aby trwając przy prawdzie nie uśmiercić pokory. Nie popaść w pychę i nie usunąć się ze wspólnoty Kościoła. Można mieć rację, można bronić prawdziwej wiary, ale w momencie kiedy zabraknie nam pokory, kiedy zapomnimy, że Bóg sam troszczy się o swoje dzieło, możemy utracić i łaskę i pokorę i prawdę.

Strzeżmy się zamętu, strzeżmy się herezji, ale strzeżmy się też popadnięcia w grzech pychy i walki o Boże sprawy z pominięciem samego Boga…

Pomożesz nam ewangelizować w Internecie? Strona do wsparcia jest tutaj: https://zrzutka.pl/yhdj73

PIERWSZE CZYTANIE  (Ap 14,14-20)
Sąd ostateczny jako żniwo i winobranie

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła.

Ja, Jan, ujrzałem: Oto biały obłok, a Siedzący na obłoku, podobny do Syna Człowieczego, miał złoty wieniec na głowie, a w ręku swoim ostry sierp.
I wyszedł inny anioł ze świątyni, wołając głosem donośnym do Siedzącego na obłoku: „Zapuść twój sierp i żniwa dokonaj, bo przyszła już pora dokonać żniwa, bo dojrzało żniwo na ziemi”. A Siedzący na obłoku rzucił swój sierp na ziemię i ziemia została zżęta. I wyszedł inny anioł ze świątyni, która jest w niebie, i on miał ostry sierp.
I wyszedł inny anioł od ołtarza, mający władzę nad ogniem, i donośnie zawołał do mającego ostry sierp: „Zapuść twój ostry sierp i poobcinaj grona winorośli ziemi, bo jagody jej dojrzały”. I rzucił anioł swój sierp na ziemię, i obrał z gron winorośl ziemi, i wrzucił je do tłoczni ogromnej Bożego gniewu. I wydeptano tłocznię poza miastem, a z tłoczni krew trysnęła aż po wędzidła koni na tysiąc i sześćset stadiów.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 96,10.11-12.13)

Refren: Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię.

Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
tak świat On utwierdził,
że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech – wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

Przed obliczem Pana, który się zbliża, *
który już się zbliża, by osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a ludy według swej prawdy.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Ap 2,10c)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Bądź wierny aż do śmierci,
a dam ci wieniec życia.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 21,5-11)
Zapowiedź zburzenia świątyni

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: „Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony”.
Zapytali Go: „Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie?”
Jezus odpowiedział: „Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: «Ja jestem» oraz: «nadszedł czas». Nie chodźcie za nimi. I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec”.
Wtedy mówił do nich: „Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie”.


Oto słowo Pańskie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *